چهل جام ناجورعُمر!

روز"گیؤش"یا"جهان روز" برابربا چهاردهم ماه "وهومن" سال 3704باستانی، مصادف با هشتم بهمن ماه 1345که از روزهای مقدس پارسیان تحت ِعنوان"نبُر" وایّام پرهیزاست ،هویتّ یافته ام  به جسم واسم. درهمان اثنا یی که اروپاییان،باچاشنی شادی، شوروشوق 28ژانویه1967شان را رنگ کریسمس میزدند....!

اینک سال باستانی مان به3745رسیده، واندک پارسیان باقیمانده نیزهمچنان به جرم ایده اهورایی شان نشسته اند به انزوای بی ارتفاع وفاقد انتفاع...! ومن قد کشیده ام به قامت نیم "قرن"کی، گواهش هم ماه چله چموش سال1386خورشیدی است که به رخ میکشد پختگی وپر"بار وبری" ام را دریغ از خود ِسال که نه ششی داشت ونه هشتی!

انگاری ماموریت داشت تا شمارعمررا به همتّ باد چهل کند تا قیاس چهل سالگی میلادی را بریاد بنشاند جهت کشف تمایز و تفاوتشان! سالی که بدون شش وتنها با هشت نیز ترنّم شش وهشت اش، شادی می آفریند وسُرُور وغُرور! ومیمانیم من وما که دلخوش نوشیدن ِ نیم قرن شربت حسادت ایم   با چهل جام غبطهِ ورزیدن، بلکه شاید زودتر برسد گاه رفتن...! پس به غبطه مردنم مبارک بادا... !