امروزدومّین چهارشنبه سال 1387خورشیدی است واوّلین روز"کاری" که البّته می توان بازهم خلاص بود ازکاروتلاش! وفقط دعا کرد ولابه وزاری برد به درگاه خداوند. ومیتوان چون بسیاری دیگر، چهارشنبه ها را مقدس تر از سایر شنبه ها دانست و به این بهانه کماکان ذلیل بود وذلت کشید ودخیل به ضریحی بست یا ازدامان زرد زری نامی خویشتن را ازبیگاری خویش آویخت...! وازآن منظرنیزهمه امور را به امّا و اگر وانشاالله ها رها کرد که کردیم سال ها...!
وامّا نوعی دیگری هم هست که هستند دیگرجهانیان : می توان دربرابرسلطه وستم وسلطانی دیگران ایستادگی کرد وبه راستی ودرستی خویش وخویشان همتّ گماشت وبه آبادانی جالیزجان وجالیزوطن جّهد نمود و پیکارکرد وحتیّ به همه چهارشنبه های گذشته اندیشید وعبرّت گرفت واز پی آن درهمه چهارشنبه های نیامده جاری شد...! می توان تلاش کرد ومعاش اندوخت وانسان ماند ...! وانسان بود وبرای معاش خویش ودیگران تلاش نمود...! انسانیتی بدانسان تا زیستن، عشق ورزیدن، گفتن ،نوشتن، دیدن، شنیدن، سرودن ومترّنم ساختن ِانسان ها، اینسان سخت وسرد نباشد و بقول مَردَک شصت چهره، شست چی: و دیگرهیچ...!
